die Halsstarrigkeit

upór, nieustępliwość

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.upór
  2. 2.nieustępliwość
Rodzajnik
die
Częstotliwość
Ranga #12179

Gramatyka

Przykłady

  • Mit seiner Halsstarrigkeit blockierte er jede .

    Swoim uporem blokował każde rozwiązanie.

  • Mit seiner Halsstarrigkeit blockierte er jeden .

    Swoim upartym uporem blokował każdą propozycję.

  • Ihre Halsstarrigkeit trieb die Verhandlungen Stocken.

    Twoja upartość zahamowała negocjacje.

  • Aus Halsstarrigkeit lehnte er den fairen ab.

    Z uporu odrzucił nawet sprawiedliwą ugodę.

  • Seine Halsstarrigkeit war .

    Jego upór był legendarny.

  • Die Halsstarrigkeit der verärgerte die .

    Upór rządu rozgniewał obywateli.

  • An ihrer Halsstarrigkeit scheiterte die .

    O jej upór ostatecznie rozbiło się małżeństwo.

  • aller Halsstarrigkeit musste er am .

    Mimo całej uporu musiał na koniec ustąpić.

  • Seine Halsstarrigkeit verwechselte er mit Prinzipientreue.

    Jego upór chętnie mylił z wierności zasadom.

  • Solche Halsstarrigkeit führt zu einer .

    Takie upór rzadko prowadzi do rozwiązania.