griesgrämig

zrzędliwy, niezadowolony, ponury, mrukliwy, posępny, melancholijny

Definicja

przymiotnik

Częstotliwość

Ranga #10969

Griesgrämig saß der Alte auf der .
Zrzędliwy starzec siedział na ławce.
Griesgrämig brummte er einen .
Rozdrażniony pomrukiwał pozdrowienie.
Der griesgrämige Kassierer verzog keine Miene.
Zgryźliwy kasjer zachował kamienną twarz.
Warum bist du so griesgrämig?
Dlaczego dzisiaj jesteś taki posępny?
Mit griesgrämiger Miene räumte sie das ab.
Ponurą miną uzbierała naczynia.
Der griesgrämige mochte keine Kinder.
Zgryźliwy dozorca nie lubił dzieci.
Griesgrämig saß der im überfüllten .
Rozdrażniony pasażer siedział w przepełnionym autobusie.
des schönen Wetters blieb er griesgrämig.
Mimo pięknej pogody pozostał ponury.
Ihre griesgrämige steckte an.
Jej marudny nastrój zarażał wszystkich.
Griesgrämig schob der Alte seinen .
Rozdrażniony starzec przesunął swój kapelusz.