ertönen

rozbrzmiewać, rozlegać się

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.rozbrzmiewać
  2. 2.rozlegać się
Częstotliwość
Ranga #642

Gramatyka

Przykłady

  • Plötzlich ertönt ein lauter .

    Nagle rozlega się głośny huk.

  • Eine schöne ertönt aus dem .

    Piękna melodia brzmała z radia.

  • Die ertönt am .

    Dzwon brzmi w południe.

  • Plötzlich ertönte ein lautes .

    Nagle rozległ się głośny śmiech.

  • Aus dem ertönt .

    Z sali rozbrzmiewa muzyka.

  • Ein ertönte im ganzen .

    Alarm zabrzmiewał w całym budynku.

  • Die ertönt jeden .

    Syrena brzęczy każdą środę.

  • Beim ertönte großer .

    Przy golu rozległ się wielki wiwat.

  • Plötzlich ertönt ein .

    Nagle rozległ się krzyk.

  • Im ertönen Stimmen.

    W tle rozbrzmiewają ciche głosy.