erschießen - znaczenie: zastrzelić

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #11810

Der hat das erschossen.
Myśliwy zastrzelił zwierzę.
Der drohte, die Geiseln zu erschießen.
Podejrzany groził, że zastrzeli zakładników.
Bei dem wurde ein erschossen.
Podczas napadu zastrzelono strażnika.
Der erschoss den .
Żołnierz zastrzelił napastnika.
Das verletzte musste erschossen .
Rannego konia trzeba było zastrzelić.
Man fand den erschossen in seiner .
Znaleziono mężczyznę zastrzelonego w jego mieszkaniu.
Der erschoss den flüchtenden .
Policjant zastrzelił uciekającego sprawcę.
Sie hätten ihn erschossen.
Omal go nie zastrzelili.
Im wurden Zivilisten erschossen.
Podczas wojny wielu cywilów zostało rozstrzelanych.
Der Wilderer erschoss das seltene .
Kłusownik zastrzelił rzadkie zwierzę.