entwaffnend
rozbrajający
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.rozbrajający
Gramatyka
Przykłady
Mit entwaffnender gab er den zu.
Z rozbrajającą szczerością przyznał się do błędu.
Ihr entwaffnendes nahm jedem die .
Jej rozbrajający uśmiech odebrał każdemu sporowi ostrość.
Entwaffnend erzählte er von seinen Fehlern.
Rozbrajająco otwarcie opowiadał o swoich błędach.
Mit entwaffnendem entkräftete sie jeden .
Rozbrajającym urokiem zbijała każde zastrzeżenie.
Seine entwaffnende Naivität machte ihn unwiderstehlich.
Jego rozbrajająca naiwność czyniła go nieodpartym.
Das antwortete mit entwaffnender .
Dziecko odpowiedziało rozbrajającą logiką.
Entwaffnend gab der seinen zu.
Rozbrajająco polityk natychmiast przyznał się do błędu.
Ihre entwaffnende machte .
Jej rozbrajająca uprzejmość uciszyła wszystkich krytyków.
Mit entwaffnender Schlichtheit löste er das .
Rozbrajającą prostotą rozwiązał problem.
Sein entwaffnendes löste die im .
Jego rozbrajający śmiech rozładował napięcie w pokoju.