entgleisen

wykolejać się, stracić panowanie

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.wykolejać się
  2. 2.stracić panowanie
Częstotliwość
Ranga #9968

Gramatyka

Przykłady

  • Die drohte zu entgleisen.

    Dyskusja groziła całkowitym wykolejeniem.

  • Der Güterzug entgleiste in einer scharfen .

    Pociąg towarowy wykoleił się na ostrym zakręcie.

  • Bei dem entgleiste die .

    Przy tym temacie debata całkowicie wymknęła się spod kontroli.

  • Mehrere Waggons entgleisten bei dem .

    Kilka wagonów wykolejło się w wypadku.

  • In seiner entgleiste ihm eine üble .

    W swojej wściekłości wymknęła mu się okropna uwaga.

  • Das drohte zu entgleisen.

    Rozmowa groziła niebezpiecznym wykolejeniem.

  • Der entgleiste mit einer unbedachten .

    Polityk zaliczył wpadkę nieprzemyślaną wypowiedzią.

  • Ein technischer ließ die entgleisen.

    Błąd techniczny spowodował wykolejenie pociągu.

  • auf, dass die nicht entgleist.

    Dbaj, żeby impreza się całkowicie nie rozlatała.

  • In der hitzigen entgleisten ihm die Gesichtszüge.

    W gorącej debacie zupełnie stracił nad sobą panowanie.