entfachen

zapalić, rozpalić, wywołać

Definicja

czasownik

Znaczenia

1.zapalić
2.rozpalić
3.wywołać

Częstotliwość

Ranga #9918

Gramatyka

Przykłady

Die entfachte eine heftige .
Wypowiedź rozpętała gwałtowną debatę.
Die entfachte eine heftige .
Przemówienie rozpaliło gwałtowną debatę.
Der entfachte ein gewaltiges .
Iskra rozpaliła potężny ogień.
Sie entfachte mit dem das .
Rozpalił ognisko zapałką.
Seine Worte entfachten in ihr neue .
Jego słowa rozpaliły w niej nową nadzieję.
Der entfachte mein an .
Film rozbudził moje zainteresowanie historią.
Mit entfachten wir das nasse .
Z trudem rozpaliliśmy mokre drewno.
Die entfachte große .
Wiadomość rozpaliła wszędzie wielki entuzjazm.
Der entfachte den seiner .
Trener rozpalił ambicję swoich zawodników.
Ein kleiner entfachte einen großen .
Mała kłótnia zaogniła wielki konflikt.