einordnen

ulokować, umiejscowić, rozpatrzyć w kontekście, umiejscowić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.ulokować, umiejscowić
  2. 2.rozpatrzyć w kontekście, umiejscowić

Gramatyka

Przykłady

  • Ein guter hilft, die einzuordnen.

    Dobry komentarz pomaga właściwie zaklasyfikować wiadomość.

  • Ein guter muss das einordnen.

    Dobry komentarz musi umieścić wydarzenia w kontekście historycznym.

  • Ein guter muss die Ereignisse einordnen.

    Dobry artykuł musi umieścić zdarzenia w kontekście politycznym.

  • Es fällt , die widersprüchlichen Zahlen einzuordnen.

    Ciężko jest właściwie zaklasyfikować sprzeczne dane.

  • den in einen größeren ein.

    Historycy umieszczają tę decyzję w szerszym kontekście.

  • Bevor urteilt, sollte die einordnen.

    Zanim się osądzi, należy starannie ocenić wypowiedź.

  • Die half dem , die einzuordnen.

    Ekspertka pomogła publiczności lepiej zrozumieć kryzys.

  • Ohne Hintergrundwissen lässt sich die einordnen.

    Bez wiedzy tła trudno umiejscowić wiadomość.

  • Der ordnet die in einen weltweiten ein.

    Komentarz umieszcza tę decyzję w kontekście światowego trendu.

  • Man muss einzelne Vorfälle in das einordnen.

    Trzeba zawsze umieścić poszczególne zdarzenia w szerszym kontekście.

  • Wie wir diese überraschende einordnen?

    Jak mamy zaklasyfikować ten zaskakujący zwrot?