einbürgern - znaczenie: naturalizować

Definicja

czasownik

Wer sich einbürgern möchte, muss in der seine bisherige nicht .
Kto chce się naturalizować, z reguły nie musi już rezygnować z dotychczasowego obywatelstwa.
Nach vielen Jahren ließ er sich einbürgern.
Po wielu latach wreszcie się naturalizował.
Die bürgerte im vergangenen Hunderte Menschen ein.
Miasto przyznało obywatelstwo setkom ludzi w zeszłym roku.
Um eingebürgert zu , musste sie einen .
Aby uzyskać obywatelstwo, musiała zdać egzamin.
Wir wurden im einer feierlichen eingebürgert.
Zostaliśmy naturalizowani w trakcie uroczystej ceremonii.
Wer sich einbürgern will, muss seinen .
Kto chce naturalizować się, musi sam zapewnić sobie utrzymanie.
Das bürgerte den gründlicher ein.
Urząd nadał wnioskodawcy obywatelstwo po gruntownej weryfikacji.
Sie überlegt, ob sie sich in Deutschland einbürgern lässt.
Zastanawia się, czy przyjąć obywatelstwo w Niemczech.
Kinder mit den eingebürgert.
Małoletnie dzieci są często naturalizowane razem z rodzicami.
Erst aller Voraussetzungen kann eingebürgert .
Dopiero po spełnieniu wszystkich warunków można otrzymać obywatelstwo.