eigentümlich - znaczenie: dziwaczny

Definicja

przymiotnik

Ihn umgab eine eigentümliche .
Otaczał go osobliwy spokój.
Ein eigentümlicher hing in dem alten .
Dziwny zapach unosił się w starym domu.
Sie hatte eine eigentümliche zu .
Miała osobliwy sposób śmiania się.
Eigentümlicherweise erinnerte sich an den .
Dziwnie, nikt nie pamiętał tego incydentu.
Den erfüllte eine eigentümliche .
Pomieszczenie wypełniła osobliwa cisza.
Sein eigentümliches machte stutzig.
Jego osobliwe zachowanie wszystkich zastanowiło.
Es war ein eigentümliches , zu .
To było osobliwe uczucie, stać tam samotnie.
Die hatte einen eigentümlichen, fremden .
Melodia miała osobliwy, obcy dźwięk.
Auf eigentümliche zog mich das an.
W osobliwy sposób ten obraz mnie przyciągał.
Der trug eine eigentümliche, altmodische .
Nieznajomy miał na sobie osobliwe, staromodne ubranie.