die Ehrfurcht

Vor dem alten Dom empfand sie eine fast scheue Ehrfurcht.

Przed starą katedrą odczuwała niemal nieśmiałą cześć.

Vor der gewaltigen Bergkulisse erfasste ihn eine schauernde Ehrfurcht.

Wobec potężnej scenerii gór ogarnęła go przejmująca cześć.

Mit Ehrfurcht betrat der Pilger die uralte Kathedrale.

Z czcią pielgrzym wkroczył do starożytnej katedry.

Die Schüler hörten dem alten Meister voller Ehrfurcht zu.

Uczniowie słuchali starego mistrza z wielkim szacunkiem.

Der Anblick des nächtlichen Sternenhimmels erfüllte sie mit Ehrfurcht.

Widok nocnego rozgwieżdżonego nieba napełnił ją czcią.

Vor der Größe der Aufgabe ergriff ihn eine leise Ehrfurcht.

Wobec ogromu zadania ogarnęła go cicha bojaźń.

Er sprach von seinem Lehrer stets mit tiefer Ehrfurcht.

Zawsze mówił o swoim nauczycielu z głębokim podziwem.

Die Ehrfurcht vor der Natur prägt viele indigene Kulturen.

Respekt wobec przyrody kształtuje wiele kultur ludów tubylczych.

In ehrfürchtigem Schweigen standen sie vor dem Denkmal.

W pełnym czci milczeniu stali przed pomnikiem.

Die gewaltige Orgel weckte in ihm geradezu religiöse Ehrfurcht.

Potężny organ obudził w nim prawie religijny respekt.

Ihre Ehrfurcht vor dem Gesetz hielt sie von jeder Tat ab.

Twój respekt do prawa powstrzymywał ją przed każdym działaniem.