bockig
oburzony, uparty
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.oburzony
- 2.uparty
Gramatyka
Przykłady
Das saß bockig in der und schwieg.
Dziecko siedziało uparcie w kącie i milczało.
Bockig verschränkte das die Arme und rührte sich nicht.
Uparcie dziecko skrzyżowało ręce i nie ruszało się.
Wenn er ist, wird mein bockig.
Jeśli jest zmęczony, mój syn staje się naprawdę uparty.
Mit bockiger Miene weigerte sie sich, das aufzuräumen.
Uparcie weigła się sprzątać pokój.
Seine bockige machte jede .
Jego uparta postawa uniemożliwiała wszelką dyskusję.
Sei nicht so bockig und entschuldige dich .
Nie bądź taki uparty i przeproś wreszcie.
Bockig schwieg er, er wusste, dass er hatte.
Uparcie milczał, choć dobrze wiedział, że nie ma racji.
Das bockige ließ sich nicht satteln.
Narowisty koń absolutnie nie dawał się osiodłać.
Je drängt, bockiger wird sie.
Im bardziej naciskasz, tym bardziej uparta się staje.
Nach dem zog er sich bockig in sein .
Po kłótni uporczywie wycofał się do swojego pokoju.