bockig

oburzony, uparty

Definicja

przymiotnik

Znaczenia

  1. 1.oburzony
  2. 2.uparty

Gramatyka

Przykłady

  • Das saß bockig in der und schwieg.

    Dziecko siedziało uparcie w kącie i milczało.

  • Bockig verschränkte das die Arme und rührte sich nicht.

    Uparcie dziecko skrzyżowało ręce i nie ruszało się.

  • Wenn er ist, wird mein bockig.

    Jeśli jest zmęczony, mój syn staje się naprawdę uparty.

  • Mit bockiger Miene weigerte sie sich, das aufzuräumen.

    Uparcie weigła się sprzątać pokój.

  • Seine bockige machte jede .

    Jego uparta postawa uniemożliwiała wszelką dyskusję.

  • Sei nicht so bockig und entschuldige dich .

    Nie bądź taki uparty i przeproś wreszcie.

  • Bockig schwieg er, er wusste, dass er hatte.

    Uparcie milczał, choć dobrze wiedział, że nie ma racji.

  • Das bockige ließ sich nicht satteln.

    Narowisty koń absolutnie nie dawał się osiodłać.

  • Je drängt, bockiger wird sie.

    Im bardziej naciskasz, tym bardziej uparta się staje.

  • Nach dem zog er sich bockig in sein .

    Po kłótni uporczywie wycofał się do swojego pokoju.