die Beweiskraft

siła dowodowa, moc dowodowa, conclusiveness, wiążące

Definicja

rzeczownik

Rodzajnik

die

Częstotliwość

Ranga #12261

Dem fehlt die nötige Beweiskraft.
Poszlace brakuje niezbędnej mocy dowodowej.
Einem einzelnen Zeugen fehlt die nötige Beweiskraft.
Pojedynczemu świadkowi często brakuje wymaganej mocy dowodowej.
Das besitzt hohe Beweiskraft.
Dokument ma przed sądem wysoką moc dowodową.
Die Beweiskraft der Indizien reichte für eine nicht aus.
Siła dowodowa poszlak nie wystarczała do skazania.
Erst die der Spuren entfaltet ihre volle Beweiskraft.
Dopiero połączenie śladów rozkrywa pełną moc dowodową.
Die verlor die Widersprüche an Beweiskraft.
Oświadczenie straciło moc dowodową z powodu sprzeczności.
Eine anonyme hat Beweiskraft.
Anonimowe źródło ma mało siły dowodowej.
Der bezweifelte die Beweiskraft der .
Rzeczoznawca podał w wątpliwość moc dowodową pomiaru.
Mit der nimmt die Beweiskraft solcher Spuren ab.
Z czasem moc dowodowa takich śladów maleje.
Statistiken haben in diesem begrenzte Beweiskraft.
Statystyki same w sobie mają ograniczoną siłę dowodową w tym przypadku.