der Beweisgrund

argument, dowód, podstawa dowodu, dowód

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.argument, dowód
  2. 2.podstawa dowodu, dowód
Rodzajnik
der
Liczba mnoga
Beweisgründe
Częstotliwość
Ranga #10584

Gramatyka

Przykłady

  • Die Beweisgründe blieben dem .

    Prawdziwe dowody pozostały ukryte przed sądem.

  • Der entscheidende Beweisgrund fehlte in seiner .

    W jego argumentacji brakowało rozstrzygającego dowodu.

  • Sie legte einen überzeugenden Beweisgrund dem anderen .

    Ona przedstawiła jeden przekonujący argument za drugim.

  • Ohne stichhaltigen Beweisgrund bleibt die haltlos.

    Bez rzetelnego dowodu twierdzenie pozostaje bezpodstawne.

  • Der führte einen alten Beweisgrund .

    Filozof przywołał stary argument dowodowy.

  • Dieser Beweisgrund überzeugte die .

    Ten dowód przekonał nawet przeciwników.

  • Die suchte einem stärkeren Beweisgrund.

    Obrona szukała na próżno silniejszego dowodu.

  • Jeder Beweisgrund wurde von der zerpflückt.

    Każdy powód dowodu został skrytykowany przez przeciwników.

  • Ein zwingender Beweisgrund lässt keinen zu.

    Wiążący powód dowodowy nie pozwala na sprzeciw.

  • Als letzten Beweisgrund nannte er die historische .

    Jako ostatni argument podał doświadczenie historyczne.