bestrafen - znaczenie: karać

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #8277

Der wollte die für ihr bestrafen.
Nauczyciel chciał ukarać uczniów za ich zachowanie.
Der bestrafte das .
Sędzia ukarał faul.
Man sollte nicht bestrafen.
Nie należy karać uczciwości.
Die bestraften das mit .
Rodzice ukarały dziecko aresztem domowym.
Wer betrügt, wird bestraft.
Kto oszukuje, będzie ostro ukarany.
Der bestraft solche Taten mit .
Państwo karze takie czyny więzieniem.
Sie fühlte sich für ihren zu bestraft.
Czuła się zbyt surowo ukarana za swój błąd.
Das bestraft mit einer .
Ustawa karze kradzież grzywną.
Man Kinder nicht mit Schlägen bestrafen.
Nie wolno karać dzieci biciem.
Der bestrafte die mit Extraläufen.
Trener ukarał zawodników dodatkowymi biegami.