beschuldigen

oskarżać, winić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.oskarżać
  2. 2.winić
Częstotliwość
Ranga #12403

Gramatyka

Przykłady

  • Man beschuldigte ihn des Diebstahls.

    Oskarżono go o kradzież.

  • Sie beschuldigt ihn der .

    Oskarża go o kłamstwo.

  • Man beschuldigte die der .

    Oskarżono firmę o uchylanie się od podatków.

  • Du darfst niemanden Beweise beschuldigen.

    Nie możesz nikogo oskarżyć bez dowodów.

  • Der beschuldigte seinen .

    Chłopiec oskarżył swojego brata.

  • Sie wurde zu beschuldigt.

    Została niesłusznie oskarżona.

  • Warum beschuldigst du mich?

    Dlaczego zawsze oskarżasz mnie?

  • Die beschuldigte den Angeklagten .

    Świadkini wyraźnie oskarżyła oskarżonego.

  • Er beschuldigt die des Versagens.

    On oskarża rząd o niepowodzenie.

  • Niemand wollte beschuldigen.

    Nikt nie chciał oskarżać się nawzajem.