bescheinigen
zaświadczyć, poświadczyć, potwierdzić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.zaświadczyć
- 2.poświadczyć
- 3.potwierdzić
Gramatyka
Przykłady
Der bescheinigte ihm volle .
Lekarz poświadczył mu pełne zdrowie.
Die bescheinigt ihm gute Noten.
Szkoła potwierdza mu dobre oceny.
Der bescheinigte eine .
Lekarz stwierdził u mnie przeziębienie.
Das bescheinigt den .
Urząd poświadcza miejsce zamieszkania.
Sie ließ sich die bescheinigen.
Poprosiła o zaświadczenie o uczestnictwie.
Der bescheinigt ihr großen Fleiß.
Nauczyciel poświadcza jej wielką pilność.
Man muss die bescheinigen.
Płatność trzeba potwierdzić na piśmie.
Der bescheinigte dem einen guten .
Ekspert poświadczył, że dom jest w dobrym stanie.
Können Sie das bescheinigen?
Czy może mi pan to potwierdzić na piśmie?