besänftigen

uspokajać, łagodzić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.uspokajać
  2. 2.łagodzić
Częstotliwość
Ranga #9199

Gramatyka

Przykłady

  • Sie besänftigte das weinende mit einem .

    Uspokoiła płaczące dziecko piosenką.

  • Mit ruhigen Worten besänftigte sie das .

    Spokojnymi słowami udobruchała dziecko.

  • Der versuchte, die wütenden Kunden zu besänftigen.

    Szef próbował udobruchać wściekłych klientów.

  • Ein freundliches kann den besänftigen.

    Przyjazne słowo może uspokojić spór.

  • Sie besänftigte ihren mit einem .

    Udobruchała brata obietnicą.

  • Die sanfte besänftigte die aufgeregten Gemüter.

    Łagodna muzyka uspokajała rozbudzonych ludzi.

  • Er konnte den ihnen besänftigen.

    Ledwo mógł uspokoić spór między nimi.

  • Mit besänftigte die das schreiende .

    Matka cierpliwie uspokoiła kryczące niemowlę.

  • Versuche, sie zu besänftigen, sie geht.

    Spróbuj ją uspokoić, zanim wyjdzie.

  • Die besänftigte die besorgten .

    Wyjaśnienie uspokoiło zaniepokojonychyów.