beruhigen

uspokajać, uspokoić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.uspokajać
  2. 2.uspokoić
Częstotliwość
Ranga #5603

Gramatyka

Przykłady

  • Die versuchte, das weinende zu beruhigen.

    Matka próbowała uspokoić płaczące dziecko.

  • Die beruhigte das weinende .

    Matka uspokoiła płaczące dziecko.

  • beruhige dich, wird .

    Proszę, uspokój się, wszystko będzie dobrze.

  • Seine Worte konnten mich nicht beruhigen.

    Jego słowa nie mogły mnie uspokoić.

  • Eine beruhigt die .

    Filiżanka herbaty uspokaja nerwy.

  • Die hat sich beruhigt.

    Sytuacja powoli się uspokoiła.

  • Der beruhigte die besorgten .

    Lekarz uspokoił zaniepokojonych rodziców.

  • beruhigt das schreiende .

    Muzyka uspokaja płaczące niemowlę.

  • Ich versuchte, mich atmend zu beruhigen.

    Próbowałem się uspokoić, głęboko oddychając.

  • Es beruhigt mich, dass du bist.

    Uspokaja mnie, że jesteś zdrowy.