beleidigen
obrażać, urażać
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.obrażać
- 2.urażać
Gramatyka
Przykłady
Mit wollte ich dich nicht beleidigen.
Tą uwagą nie chciałem cię obrazić.
Er fühlte sich beleidigt.
Poczuł się głęboko urażony.
Du sollst andere Menschen nicht beleidigen.
Nie powinieneś obrażać innych ludzi.
Seine Worte beleidigten die ganze .
Jego słowa obraziły całą rodzinę.
Ich wollte dich mit der nicht beleidigen.
Nie chciałem cię obrazić tym pytaniem.
Sie beleidigte ihn allen Kollegen.
Obraziła go przy wszystkich kolegach.
Wer andere beleidigt, verliert Freunde.
Kto obraża innych, szybko traci przyjaciół.
beleidige den nicht.
Proszę, nie obrażaj gościa.
Mit diesem hat er beleidigt.
Tym żartem wielu obraził.
Sie fühlte sich die beleidigt.
Czuła się obrażona tą uwagą.