beleidigen

obrażać, urażać

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.obrażać
  2. 2.urażać
Częstotliwość
Ranga #12185

Gramatyka

Przykłady

  • Mit wollte ich dich nicht beleidigen.

    Tą uwagą nie chciałem cię obrazić.

  • Er fühlte sich beleidigt.

    Poczuł się głęboko urażony.

  • Du sollst andere Menschen nicht beleidigen.

    Nie powinieneś obrażać innych ludzi.

  • Seine Worte beleidigten die ganze .

    Jego słowa obraziły całą rodzinę.

  • Ich wollte dich mit der nicht beleidigen.

    Nie chciałem cię obrazić tym pytaniem.

  • Sie beleidigte ihn allen Kollegen.

    Obraziła go przy wszystkich kolegach.

  • Wer andere beleidigt, verliert Freunde.

    Kto obraża innych, szybko traci przyjaciół.

  • beleidige den nicht.

    Proszę, nie obrażaj gościa.

  • Mit diesem hat er beleidigt.

    Tym żartem wielu obraził.

  • Sie fühlte sich die beleidigt.

    Czuła się obrażona tą uwagą.