belehren - znaczenie: pouczać

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #13323

Lass dich nicht von ihm belehren.
Nie daj się przez niego pouczać.
Er belehrte sie die Gefahren des Klettersports.
On jej pouczył o niebezpieczeństwach wspinaczki.
Ständig versucht er, andere zu belehren.
Stale próbuje pouczać innych.
Der belehrte den Zeugen seine Rechte.
Sędzia pouczył świadka o jego prawach.
Ich brauche niemanden, der mich belehrt.
Nie potrzebuję kogoś, kto by mnie pouczał.
Sie belehrte ihn gutes Benehmen.
Protekcjonalnie pouczała go o dobrym zachowaniu.
Man muss den Patienten die Nebenwirkungen belehren.
Trzeba pouczyć pacjenta na temat skutków ubocznych.
Lass dich nicht von ihm belehren.
Nie pozwalaj mu stale się udzielać.
Der belehrte die frühere Zeiten.
Dziadek pouczał wnuki o dawnych czasach.
Es nervt, von Halbwissenden belehrt zu .
Denerwujące jest, gdy pouczają cię półgłówki.