begütigen
uspokajać, łagodzić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.uspokajać
- 2.łagodzić
Gramatyka
Przykłady
Mit ruhigen Worten begütigte sie das weinende .
Spokojnymi słowami uspokajała płaczące dziecko.
Der versuchte, den aufgebrachten zu begütigen.
Kelner próbował udobruchać wzburzonego gościa.
Mit sanfter begütigte er die nervösen Patienten.
Łagodnym głosem uspokoimł zdenerwowanych pacjentów.
Sie legte ihm begütigend die auf die .
Ona uspokajająco położyła mu rękę na ramieniu.
Alle Versuche, ihn zu begütigen, schlugen .
Wszystkie próby udobruchania go zawiodły.
Der begütigte die enttäuschten mit .
Szef udobruchał rozczarowanych pracowników obietnicami.
Vergeblich begütigte die das schreiende .
Próżno matka uspokajała płaczące dziecko.
Begütigende Worte halfen in nicht .
Uspokajające słowa już nie pomagały w tej sytuacji.
Er hob begütigend die Hände und bat um .
Zostawi swojej rodzinie dom.
Sie begütigte die Streitenden, sie sich beruhigten.
Udobruchała kłócących się, aż się uspokoili.