begütigen

uspokajać, łagodzić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.uspokajać
  2. 2.łagodzić
Częstotliwość
Ranga #7458

Gramatyka

Przykłady

  • Mit ruhigen Worten begütigte sie das weinende .

    Spokojnymi słowami uspokajała płaczące dziecko.

  • Der versuchte, den aufgebrachten zu begütigen.

    Kelner próbował udobruchać wzburzonego gościa.

  • Mit sanfter begütigte er die nervösen Patienten.

    Łagodnym głosem uspokoimł zdenerwowanych pacjentów.

  • Sie legte ihm begütigend die auf die .

    Ona uspokajająco położyła mu rękę na ramieniu.

  • Alle Versuche, ihn zu begütigen, schlugen .

    Wszystkie próby udobruchania go zawiodły.

  • Der begütigte die enttäuschten mit .

    Szef udobruchał rozczarowanych pracowników obietnicami.

  • Vergeblich begütigte die das schreiende .

    Próżno matka uspokajała płaczące dziecko.

  • Begütigende Worte halfen in nicht .

    Uspokajające słowa już nie pomagały w tej sytuacji.

  • Er hob begütigend die Hände und bat um .

    Zostawi swojej rodzinie dom.

  • Sie begütigte die Streitenden, sie sich beruhigten.

    Udobruchała kłócących się, aż się uspokoili.