beglaubigen

poświadczać, autentykować

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.poświadczać
  2. 2.autentykować

Gramatyka

Przykłady

  • Lassen Sie die Ihres Zeugnisses bei der beglaubigen.

    Proszę poświadczyć kopię świadectwa w urzędzie gminy.

  • Der Notar muss die beglaubigen.

    Notariusz musi poświadczyć podpis.

  • Sie die Ihres Passes beglaubigen.

    Proszę uwierzytelnić kopię swojego paszportu.

  • Das beglaubigt Abschriften eine .

    Urząd miejski uwierzytelnia odpisy za opłatą.

  • Wer beglaubigt diese ?

    Kto uwiarygodni mi to tłumaczenie?

  • Die wurde von einer beglaubigt.

    Dokument został uwierzytelniony przez urząd.

  • Sie ließ ihr für die beglaubigen.

    Ona kazała poświadczyć swoje świadectwo na potrzeby aplikacji.

  • Nur das kann beglaubigen .

    Tylko oryginał można poświadczyć.

  • Der beglaubigte die vorgelegte .

    Urzędnik niezwłocznie poświadczył przedłożoną kopię.

  • Lassen Sie die beglaubigen.

    Niech notariusz poświadczy pełnomocnictwo.