befriedigen - znaczenie: usatysfakcjonować

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #12164

Dieses kann mich nicht befriedigen.
Ten wynik niestety nie może mnie zadowolić.
Das konnte ihn nicht befriedigen.
Wynik nie mógł go zadowolić.
Ein gutes kann den befriedigen.
Dobry posiłek może szybko zaspokoić głód.
Wir die Wünsche unserer Kunden befriedigen.
Chcemy spełnić życzenia naszych klientów.
Diese konnte ihre nicht befriedigen.
Ta odpowiedź nie mogła zaspokoić jej ciekawości.
Das kann die hohe befriedigen.
Oferta ledwo nadąża za dużym popytem.
Es befriedigt mich, anderen zu .
Sprawia mi zadowolenie pomaganie innym.
Sein ist zu befriedigen.
Jego ambicję trudno zaspokoić.
Die befriedigte am Seiten.
Rozwiązanie ostatecznie zadowoliło obie strony.
Nichts schien sie zu befriedigen.
Nic nie wydawało się ją naprawdę satysfakcjonować.