befremdlich
dziwny, osobliwy
Definicja
przymiotnikZnaczenia
- 1.dziwny
- 2.osobliwy
Gramatyka
Przykłady
Sein fand ich befremdlich.
Jego zachowanie uznałem za dość dziwne.
Sein erschien befremdlich.
Jego zachowanie wydało mi się dość dziwne.
Es war befremdlich, wie die war.
Dziwne było, jak cicha była ulica.
Sie machte eine befremdliche die Gäste.
Zrobiła dziwną uwagę o gościach.
Mir erscheint diese befremdlich.
Ten zwyczaj wydaje mi się dość dziwny.
Befremdlich wirkte seine plötzliche .
Osobliwe wydawało się przede wszystkim jego nagłe chłodne zachowanie.
Die im hatte Befremdliches.
Cisza w domu miała coś dziwnego.
Es ist befremdlich, dass wusste.
To dziwne, że nikt o tym nie wiedział.
Seine befremdliche ließ .
Jego dziwna reakcja wprawiła wszystkich w konsternację.
Wir fanden den ganzen befremdlich.
Uważaliśmy cały proces za dość dziwny.