befremdlich

dziwny, osobliwy

Definicja

przymiotnik

Znaczenia

  1. 1.dziwny
  2. 2.osobliwy
Częstotliwość
Ranga #8184

Gramatyka

Przykłady

  • Sein fand ich befremdlich.

    Jego zachowanie uznałem za dość dziwne.

  • Sein erschien befremdlich.

    Jego zachowanie wydało mi się dość dziwne.

  • Es war befremdlich, wie die war.

    Dziwne było, jak cicha była ulica.

  • Sie machte eine befremdliche die Gäste.

    Zrobiła dziwną uwagę o gościach.

  • Mir erscheint diese befremdlich.

    Ten zwyczaj wydaje mi się dość dziwny.

  • Befremdlich wirkte seine plötzliche .

    Osobliwe wydawało się przede wszystkim jego nagłe chłodne zachowanie.

  • Die im hatte Befremdliches.

    Cisza w domu miała coś dziwnego.

  • Es ist befremdlich, dass wusste.

    To dziwne, że nikt o tym nie wiedział.

  • Seine befremdliche ließ .

    Jego dziwna reakcja wprawiła wszystkich w konsternację.

  • Wir fanden den ganzen befremdlich.

    Uważaliśmy cały proces za dość dziwny.