befehlen
rozkazywać, dowodzić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.rozkazywać
- 2.dowodzić
Gramatyka
Przykłady
Der kann befehlen.
Szef nie może mi niczego nakazać.
Er hat uns befohlen, zu .
Rozkazał nam tu zostać.
Der befiehlt seinen Soldaten zu .
Generał rozkazuje swoim żołnierzom czekać.
Du kannst nicht befehlen, was ich soll.
Nie możesz mi rozkazywać, co mam robić.
Der befahl, die Tore zu .
Król rozkazał zamknąć bramy.
Niemand befehlen, zu .
Nikt nie powinien mi nakazywać, żeby milczał.
Sie befiehlt dem , sich zu .
Rozkazuje psu usiąść.
Man befahl den Gästen, das zu .
Rozkazano gościom opuścić dom.
Warum befiehlst du ?
Dlaczego ciągle mi rozkażujesz?
Der hat den befohlen.
Oficer rozkazał odwrót.