befehlen

rozkazywać, dowodzić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.rozkazywać
  2. 2.dowodzić
Częstotliwość
Ranga #3813

Gramatyka

Przykłady

  • Der kann befehlen.

    Szef nie może mi niczego nakazać.

  • Er hat uns befohlen, zu .

    Rozkazał nam tu zostać.

  • Der befiehlt seinen Soldaten zu .

    Generał rozkazuje swoim żołnierzom czekać.

  • Du kannst nicht befehlen, was ich soll.

    Nie możesz mi rozkazywać, co mam robić.

  • Der befahl, die Tore zu .

    Król rozkazał zamknąć bramy.

  • Niemand befehlen, zu .

    Nikt nie powinien mi nakazywać, żeby milczał.

  • Sie befiehlt dem , sich zu .

    Rozkazuje psu usiąść.

  • Man befahl den Gästen, das zu .

    Rozkazano gościom opuścić dom.

  • Warum befiehlst du ?

    Dlaczego ciągle mi rozkażujesz?

  • Der hat den befohlen.

    Oficer rozkazał odwrót.