bändigen

oswoić, opanować, powściągnąć

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.oswoić
  2. 2.opanować
  3. 3.powściągnąć
Częstotliwość
Ranga #6685

Gramatyka

Przykłady

  • Sie konnte ihre noch bändigen.

    Ledwo mogła już opanować swoją złość.

  • Der Dompteur konnte die wildesten Löwen bändigen.

    Treser potrafił poskromić nawet najdziksze lwy.

  • Bei diesem lässt sich der bändigen.

    Przy tym wietrze parasol ledwo daje się utrzymać.

  • Mit bändigte der die aufgeregte .

    Nauczyciel z trudem opanował podekscytowaną klasę.

  • Ihre Locken sind zu bändigen.

    Jej loki są rano trudne do okiełznania.

  • Er musste seine bändigen und durfte das nicht .

    Musiał powstrzymać swoją ciekawość i nie mógł otworzyć paczki.

  • Die versuchte , die Flammen zu bändigen.

    Straż pożarna starała się przez wiele godzin opanować płomienie.

  • Nur ein erfahrener kann dieses bändigen.

    Tylko doświadczony jeździec może opanować tego konia.

  • Sie bändigte ihre Tränen, sie war.

    Powstrzymywała łzy, aż została sama.

  • Es kostet , den eigenen zu bändigen.

    Poskromienie własnych ambicji wymaga dyscypliny.