der Aufschrei

oburzenie, krzyk sprzeciwu, wrzask, krzyk

Definicja

rzeczownik

Znaczenia

  1. 1.oburzenie, krzyk sprzeciwu
  2. 2.wrzask, krzyk
Rodzajnik
der
Liczba mnoga
Aufschreie
Częstotliwość
Ranga #8662

Gramatyka

Przykłady

  • Die löste einen Aufschrei aus.

    Decyzja wywołała falę sprzeciwu.

  • Ein Aufschrei ging das .

    Okrzyk oburzenia przeszedł przez publiczność.

  • Die löste einen großen Aufschrei aus.

    Wiadomość wywołała wielką wrzawę.

  • Mit einem Aufschrei sprang sie auf.

    Z krzykiem zerwała się na nogi.

  • Sein Aufschrei war im ganzen zu .

    Jego krzyk było słychać w całym domu.

  • Die sorgte für einen Aufschrei.

    Podwyżka cen wywołała gwałtowny sprzeciw.

  • Ein lauter Aufschrei unterbrach die .

    Głośny okrzyk przerwał ciszę.

  • Der rief einen öffentlichen Aufschrei .

    Plan wywołał publiczne oburzenie.

  • Nach dem gab es einen Aufschrei der .

    Po wyroku doszło do wybuchu oburzenia.

  • Ihr Aufschrei erschreckte im .

    Jej krzyk przestraszył wszystkich w pokoju.