aufmucken

zbuntować się, sprzeciwić się, marudzić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.zbuntować się
  2. 2.sprzeciwić się
  3. 3.marudzić
Częstotliwość
Ranga #11006

Gramatyka

Przykłady

  • Keiner wagte es, den aufzumucken.

    Nikt nie odważył się buntować przeciw szefowi.

  • Die wagten es nicht, die aufzumucken.

    Uczniowie nie ośmielili się protestować przeciwko regule.

  • Kaum muckte die neue auf.

    Prawie nikt się nie sprzeciwił nowemu poleceniu.

  • Wenn du aufmuckst, gibt es .

    Jeśli będziesz się buntować, będą kłopoty.

  • Endlich muckte die die Kürzungen auf.

    Nareszcie pracownicy zbuntowali się przeciwko cięciom.

  • Er muckte auf, reichte es ihm.

    Rzadko się buntował, ale tym razem starczyło mu.

  • Die jüngeren begannen aufzumucken.

    Młodsi pracownicy zaczęli jawnie sprzeciwiać się.

  • Niemand muckte auf, als der verschoben wurde.

    Nikt się nie buntował, gdy termin ponownie przesunięto.

  • Sobald aufmuckte, wurde er versetzt.

    Gdy tylko ktoś zaprotestował, był natychmiast przeniesiony.

  • Gegen so muckte die ganze auf.

    Wobec takiej niesprawiedliwości wreszcie buntowała się cała klasa.