aufkeimen

Langsam keimte wieder Hoffnung in mir auf.

Powoli znów budziła się we mnie nadzieja.

In ihm keimte ein leiser Verdacht auf.

W nim zawiązywał się cichutki podejrzec.

Mit dem Frühling keimte neuer Mut auf.

Wiosną zarodziła się nowa odwaga.

Zwischen den beiden keimte zarte Zuneigung auf.

Między obydwoma zaczęła kiełkować delikatna czułość.

Allmählich keimte in mir die Erkenntnis auf.

Stopniowo kiełkowało we mnie zrozumienie.

Nach dem Regen keimten die Samen rasch auf.

Po deszczu nasiona szybko się wykiełkowały.

In der Bevölkerung keimte Unmut auf.

W społeczeństwie rodziło się niezadowolenie.

Eine vage Hoffnung keimte in den Wartenden auf.

Mgliście nadzieja zawitała w czekających.

Bei der Nachricht keimte sofort Misstrauen auf.

Na tę wiadomość od razu zrodziła się nieufność.

Langsam keimte der Gedanke an Flucht in ihr auf.

Powoli pojawił się w niej myśl ucieczki.