aufhorchen
nastawiać uszy, zareagować
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.nastawiać uszy
- 2.zareagować
Gramatyka
Przykłady
Diese ließ aufhorchen.
To stwierdzenie sprawiło, że wszyscy nadstawili uszu.
Die ließ aufhorchen.
Wiadomość sprawiła, że wszyscy nadstawili uszu.
Bei dem horchte der auf.
Na ten dźwięk pies nadstawił uszu.
Sein überraschendes ließ aufhorchen.
Jego zaskakujące wyznanie sprawiło, że wszyscy zwrócili uwagę.
Als ihr fiel, horchte sie auf.
Gdy padło jej imię, natychmiast nadstawiła ucha.
Die neuen Zahlen ließen die aufhorchen.
Nowe liczby skłoniły branżę do zwrócenia uwagi.
Bei dem horchten die auf.
Na to hasło słuchacze nadstawili uszu.
Ein leises Knacken ließ mich aufhorchen.
Cichy trzask sprawił, że się nasluchiwałem.
Mit ließ der die Fachwelt aufhorchen.
Tą tezą badacz poruszył środowisko naukowe.
Plötzlich horchte das ganze auf.
Nagle całą publiczność zainteresowało.