aufholen
dogonić, nadrobić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.dogonić
- 2.nadrobić
Gramatyka
Przykłady
Sie muss den verlorenen aufholen.
Musi nadrobić zaległy materiał.
Nach der muss er aufholen.
Po chorobie musi odespać dużo snu.
Unser konnte den noch aufholen.
Nasz zespół zdołał jeszcze odrobić stratę.
Mit Fleiß kannst du den der anderen aufholen.
Dzięki pilności możesz dogonić innych.
In der zweiten holte die auf.
W drugiej połowie drużyna odrobiła straty.
Die kleinere holt auf.
Mniejsza firma szybko dogania technologicznie.
Ich muss am meine aufholen.
Muszę nadrobić moją pracę w weekend.
Der holte auf den letzten Metern auf.
Biegacz nadrobił na ostatnich metrach.
Wir die verlorene am auf.
Odrabiamy stracony czas wieczorem.
Das holt den Nachbarn auf.
Kraj nadrabia gospodarczo zaległości wobec sąsiadów.