aufholen

dogonić, nadrobić

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.dogonić
  2. 2.nadrobić
Częstotliwość
Ranga #8194

Gramatyka

Przykłady

  • Sie muss den verlorenen aufholen.

    Musi nadrobić zaległy materiał.

  • Nach der muss er aufholen.

    Po chorobie musi odespać dużo snu.

  • Unser konnte den noch aufholen.

    Nasz zespół zdołał jeszcze odrobić stratę.

  • Mit Fleiß kannst du den der anderen aufholen.

    Dzięki pilności możesz dogonić innych.

  • In der zweiten holte die auf.

    W drugiej połowie drużyna odrobiła straty.

  • Die kleinere holt auf.

    Mniejsza firma szybko dogania technologicznie.

  • Ich muss am meine aufholen.

    Muszę nadrobić moją pracę w weekend.

  • Der holte auf den letzten Metern auf.

    Biegacz nadrobił na ostatnich metrach.

  • Wir die verlorene am auf.

    Odrabiamy stracony czas wieczorem.

  • Das holt den Nachbarn auf.

    Kraj nadrabia gospodarczo zaległości wobec sąsiadów.