auferlegen - znaczenie: narzucić

Definicja

czasownik

Die hat ihren Kunden zusätzliche Gebühren auferlegt.
Bank nałożył na swoich klientów dodatkowe opłaty.
Das erlegte ihm eine hohe auf.
Sąd nałożył na niego wysoką grzywnę.
Sie hat sich strenge auferlegt.
Narzuciła sobie surową dyscyplinę.
Der erlegte den Importeuren neue Zölle auf.
Państwo nałożyło na importerów nowe cła.
Man erlegte den Anwohnern strenge Auflagen auf.
Nałożono na mieszkańców surowe wymogi.
Er erlegte sich ein ehrgeiziges Trainingspensum auf.
Nałożył sobie ambitny plan treningowy.
Die erlegte den Schülern zusätzliche Pflichten auf.
Szkoła narzuciła uczniom dodatkowe obowiązki.
Welche Bedingungen wurden dem auferlegt?
Jakie warunki nałożono na kraj?
Das erlegte ihr schwere Prüfungen auf.
Los nałożył na nią ciężkie próby.
Die erlegte dem hohe Bußgelder auf.
Organ nałożył na przedsiębiorstwo wysokie grzywny.