aufbürden
obciążyć, narzucić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.obciążyć
- 2.narzucić
Gramatyka
Przykłady
Man bürdete ihr zu auf.
Zrzucono na nią zbyt dużą odpowiedzialność.
Man Kindern nicht zu aufbürden.
Nie wolno obarczać dzieci zbyt dużą odpowiedzialnością.
Sie bürdet sich Aufgaben auf.
Dobrowolnie bierze na siebie wszystkie zadania.
Der bürdet seinen Mitarbeitern auf.
Szef ciągle obarcza swoich pracowników dodatkową pracą.
Warum bürdest du dir diese Sorgen auf?
Dlaczego bierzesz sobie wszystkie te zmartwienia?
Die bürdet den Bürgern zusätzliche auf.
Reforma nakłada na obywateli dodatkowe koszty.
Niemand sollte die ganze einem Einzelnen aufbürden.
Nikt nie powinien nakładać całej winy na jedną osobę.
Man bürdete dem hohe auf.
Obarczono kraj wysokimi długami.
Sie bürdete ihm die undankbarste auf.
Zwaliła na niego najbardziej niewdzięczne zadanie.
Lass dir nicht fremde Pflichten aufbürden.
Nie pozwalaj sobie stale obcymi obowiązkami obarczać.