der Anstand
przyzwoitość, godność, maniery, zachowanie, dobre wychowanie
Definicja
rzeczownikZnaczenia
- 1.przyzwoitość, godność
- 2.maniery, zachowanie
- 3.dobre wychowanie
Gramatyka
Przykłady
Ein Anstand kann .
Odrobiny przyzwoitości można chyba oczekiwać.
Hast du denn keinen Anstand?
Czy ty w ogóle nie masz przyzwoitości?
Aus Anstand stand er auf.
Z przyzwoitości od razu wstał.
Wo bleibt denn dein Anstand?
Gdzie jest twoja przyzwoitość?
Mit Anstand hätte er sich bedankt.
Z odrobiną przyzwoitości by podziękował.
Es gebietet der Anstand, dem zu .
Przyzwoitość nakazuje najpierw pomagać gościom.
Sie hatte den Anstand, ihren zuzugeben.
Miała na tyle przyzwoitości, żeby przyznać się do błędu.
Ein Mindestmaß an Anstand sollte sein.
Minimum godności powinno być oczywiste.
Beim wahrte er den Anstand.
Podczas jedzenia zawsze zachowywał dobre maniery.
Solches verstößt jeden Anstand.
Takie zachowanie narusza każdy przyzwoitość.