anprangern - znaczenie: potępiać

Definicja

czasownik

Częstotliwość

Ranga #13340

Die prangerte die Missstände in der an.
Gazeta napiętnowała nieprawidłowości w branży.
Mutige prangerten die an.
Odważni obywatele publicznie napiętnowali korupcję.
Der prangert Jahren soziale an.
Aktywista od lat piętnuje niesprawiedliwość społeczną.
In ihrer prangerte sie die Untätigkeit der an.
W swoim przemówieniu potępiła bezczynność rządu.
Viele prangern den in ihren Werken an.
Wielu artystów potępia wojnę w swoich pracach.
Der prangert menschenunwürdige Zustände an.
Raport piętnuje nieludzkie warunki.
Es genügt nicht, Missstände nur anzuprangern.
Nie wystarczy tylko potępiać zastrzeżenia.
Die prangert Kinderarbeit an.
Organizacja piętnuje pracę dzieci na całym świecie.
Er prangerte die Doppelmoral der an.
On głośno piętnował podwójną moralność kierownictwa.
Mit einem offenen prangerten sie die an.
Listem otwartym napiętnowali cenzurę.