ankreiden

wymawiać, obwiniać

Definicja

czasownik

Znaczenia

  1. 1.wymawiać
  2. 2.obwiniać
Częstotliwość
Ranga #6726

Gramatyka

Przykłady

  • Diesen einen darfst du ihm nicht ankreiden.

    Tego jednego błędu nie możesz mu wiecznie wypominać.

  • Man kann ihr ihre ankreiden.

    Trudno jej zarzucać jej otwartość.

  • Die kreideten der die Untätigkeit an.

    Wyborcy zarzucali rządowi bezczynność.

  • Niemand kreidete ihm den kleinen an.

    Nikt nie wytykał mu małą pomyłkę.

  • Sie kreidet jenes an.

    Do dzisiaj mnie za to słowo obwinia.

  • Solche Versäumnisse einem angekreidet.

    Takie zaniedbania szybko się komuś przypisuje.

  • Das darfst du dem nicht ankreiden.

    Nie możesz mieć tego za złe początkującemu.

  • Der wurde angekreidet.

    Prasie zarzucono stronniczość.

  • Kreide es ihm nicht an, er hat es nicht gewusst.

    Nie obwiniaj go, nie wiedział.

  • Man kreidete der mangelnde an.

    Przedsiębiorstwu zarzucano brak przejrzystości.