abwehren
odpędzić, bronić się, bronić
Definicja
czasownikZnaczenia
- 1.odpędzić
- 2.bronić się
- 3.bronić
Gramatyka
Przykłady
Mühelos wehrte der den ab.
Bramkarz bez trudu obronił strzał.
Der konnte den abwehren.
Bramkarz zdołał obronić strzał.
Die wehrte den ab.
Armia skutecznie odparta atak.
Mit dem wehrte er den ab.
Ramieniem odepchął cios.
Eine warme hilft, die abzuwehren.
Ciepła czapka pomaga zwalczać zimę.
Sie wehrte Vorwürfe entschieden ab.
Stanowczo odparła wszystkie oskarżenia.
Das wehrt Krankheitserreger ab.
Układ odpornościowy odpiera wiele patogenów.
Höflich wehrte er das großzügige ab.
Uprzejmie odrzucił hojną ofertę.
Die konnte den abwehren.
Obrona zdążyła zablokować kontratakę na czas.
Mit beiden Händen wehrte sie die aufdringlichen Fragen ab.
Obiema rękami odpierała natarczywe pytania.