Czasowniki z bezokolicznikiem z 'zu' (anfangen, versuchen, vergessen)
Verben mit zu-Infinitiv (anfangen, versuchen, vergessen)
Niektóre czasowniki wymagają konstrukcji 'zu' + bezokolicznik na końcu zdania.
Struktura
Hauptverb + …, zu + Infinitiv (Satzende)
Czasownik główny + …, zu + bezokolicznik (koniec zdania)
Szczegóły
- Część mowy
- czasownik
- Typ słowa
- bezokolicznik z zu
- Rejestr
- standardowy
Wyjaśnienie
Co to jest. Po niektórych niemieckich czasownikach następuje drugi czasownik w formie zu + bezokolicznik, który wędruje na koniec zdania. Do częstych należą anfangen (zaczynać), versuchen (próbować), vergessen (zapominać), hoffen (mieć nadzieję), vorhaben (planować).
Jak się to tworzy. Czasownik główny jest odmieniony; drugi czasownik pojawia się jako zu + bezokolicznik na końcu. Przy czasowniku rozdzielnie złożonym zu wchodzi między przedrostek a temat, a wyraz pisze się razem:
- aufstehen → aufzustehen
- einkaufen → einzukaufen
Przykłady.
- Ich versuche, mehr Deutsch zu lernen. - Próbuję uczyć się więcej niemieckiego.
- Sie fängt an zu kochen. - Zaczyna gotować.
- Ich versuche, früher aufzustehen. - Próbuję wstawać wcześniej.
Częste błędy. Czasowniki modalne (können, müssen …) łączą się z czystym bezokolicznikiem bez zu: Ich kann lernen, a nie Ich kann zu lernen. Przy czasownikach rozdzielnie złożonych nie oddzielaj zu: jest aufzustehen, a nie zu aufstehen.
O: Czasowniki z bezokolicznikiem z 'zu' (anfangen, versuchen, vergessen)
Niektóre czasowniki wymagają konstrukcji 'zu' + bezokolicznik na końcu zdania.
Po czasownikach takich jak anfangen, versuchen, vergessen, hoffen drugi czasownik pojawia się jako 'zu' + bezokolicznik na końcu. Czasowniki modalne NIE łączą się z 'zu'.
Uwaga
Przy czasownikach rozdzielnie złożonych 'zu' wstawia się między przedrostek a temat: 'anzufangen', 'einzukaufen'.