Subiektywny czasownik modalny 'wollen' (twierdzenie o sobie)

Użyty subiektywnie, czasownik modalny wollen relacjonuje własne twierdzenie podmiotu - coś, co dana osoba zapewnia o sobie samej, często z nutą powątpiewania po stronie mówiącego. Po polsku używa się twierdzi, że.

Zwykle łączy will/wollen z bezokolicznikiem czasu przeszłego (Infinitiv Perfekt), ponieważ twierdzenie zazwyczaj dotyczy czegoś, co podmiot rzekomo zrobił:

• Er will den Täter gesehen haben. - Twierdzi, że widział sprawcę.
• Sie will von nichts gewusst haben. - Twierdzi, że o niczym nie wiedziała.
• Sie wollen das Geld zurückgegeben haben. - Twierdzą, że oddali pieniądze.

Kluczowa różnica względem subiektywnego sollen: przy wollen twierdzenie pochodzi od samego podmiotu, podczas gdy przy sollen pochodzi od niewymienionych innych osób.

Częste błędy:

• Odczytywanie will jako wolicjonalne wollen (chcieć): Er will den Täter sehen = chce zobaczyć sprawcę; Er will den Täter gesehen haben = twierdzi, że go widział.
• Zapominanie o bezokoliczniku czasu przeszłego (gesehen haben), który nadaje twierdzeniu jego retrospektywny sens.
• Używanie soll tam, gdzie podmiot sam coś zapewnia - to przeniosłoby źródło na inne osoby.

Subiektywne 'wollen' przekazuje własne (często wątpliwe) twierdzenie podmiotu (twierdzi, że).

Użycie subiektywne: przekazuje własne twierdzenie podmiotu (często wątpliwe).