Subiektywny czasownik modalny 'sollen' (pogłoska)

W swoim subiektywnym użyciu czasownik modalny sollen relacjonuje pogłoskę - to, co mówią inni ludzie, przy czym mówiący za to nie ręczy. Po polsku oddaje się to jako podobno lub rzekomo. Źródło jest nieokreślone; mówiący po prostu przekazuje plotkę dalej.

Tworzy się je za pomocą formy czasu teraźniejszego soll(en) plus bezokolicznik:

• Er soll sehr reich sein. - Podobno jest bardzo bogaty.
• Das Restaurant soll ausgezeichnet sein. - Ta restauracja ma być podobno znakomita.
• Sie soll im Ausland studiert haben. - Podobno studiowała za granicą. (z bezokolicznikiem czasu przeszłego)

Parafrazą jest Man sagt, dass … / Es heißt, dass …. Mówiący ani nie potwierdza, ani nie zaprzecza twierdzeniu.

Częste błędy:

• Mylenie tego z deontycznym sollen (powinien / mieć coś zrobić). Du sollst pünktlich sein = powinieneś być punktualny (obowiązek); Er soll reich sein = podobno jest bogaty (pogłoska).
• Mieszanie soll (mówią inni) z will (własne twierdzenie podmiotu): Er soll den Täter gesehen haben (tak mówią ludzie) vs. Er will den Täter gesehen haben (sam tak twierdzi).

Subiektywne 'sollen' przekazuje zasłyszaną informację (podobno / rzekomo).

Użycie subiektywne: przekazuje plotkę / to, co mówią ludzie.