Partykuła modalna 'doch'

Co to jest. doch to nieakcentowana partykuła modalna (nadająca zabarwienie) w polu środkowym. Nie ma stałego angielskiego odpowiednika; nadaje wypowiedzi zabarwienie postawy mówiącego, zamiast dodawać treść faktyczną.

Główne zastosowania.

• Łagodzi prośbę, czyniąc ją bardziej przyjazną lub zachęcającą: Komm doch mit! - No chodź z nami!
• Przypomina słuchaczowi o czymś / sygnalizuje sprzeczność z oczekiwaniem: Das hast du doch versprochen! - Przecież to obiecałeś!

Przykłady.

• Setz dich doch! - No usiądź. / Proszę, usiądź.
• Das wussten wir doch alle. - Przecież wszyscy o tym wiedzieliśmy, prawda.
• Sei doch nicht so streng. - No weź, nie bądź taki surowy.

Częste błędy. Nie akcentuj doch i nie tłumacz go dosłownie - doch w tym znaczeniu to nie przeciwstawne słowo odpowiedzi doch (owszem, przeciwnie) używane po pytaniu przeczącym. Utrzymuj je w polu środkowym, a nie na początku zdania.

'doch' łagodzi prośbę lub wyraża „przecież / no dalej“.

Łagodzi prośbę lub dodaje 'przecież'; stoi w Mittelfeld, nieakcentowane.