Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) 'wäre' (sein)
Konjunktiv II 'wäre' (sein)
'wäre' (byłby) to czasownika 'sein', używany dla sytuacji hipotetycznych i grzecznych zwrotów.
Struktura
wäre + Adjektiv/Nomen (Wunsch/Höflichkeit)
wäre + przymiotnik/rzeczownik (życzenie/grzeczność)
Szczegóły
- Część mowy
- czasownik
- Typ słowa
- tryb przypuszczający (Konjunktiv II)
- Rejestr
- standardowy
Wyjaśnienie
wäre to czasownika sein. Używa się go do zdań hipotetycznych i grzecznych zwrotów - angielskie "would be".
Tworzy się go z tematu czasu przeszłego war plus przegłos (umlaut) i końcówka : war → wäre.
| Osoba | Forma |
|---|---|
| ich / er, sie, es | wäre |
| du | wärst (wärest) |
| wir / sie / Sie | wären |
| ihr | wärt (wäret) |
Po wäre zwykle następuje przymiotnik lub rzeczownik.
- Das wäre wirklich schön. - To byłoby naprawdę miłe.
- Wäre es möglich, früher zu kommen? - Czy byłoby możliwe przyjść wcześniej?
- An deiner Stelle wäre ich vorsichtig. - Na twoim miejscu byłbym ostrożny.
Częste błędy: Uważaj na przegłos: war (był, w przeszłości) kontra wäre (byłby). Preferuj jednowyrazowe wäre zamiast würde sein, które brzmi niezgrabnie.
O: Tryb przypuszczający (Konjunktiv II) 'wäre' (sein)
'wäre' (byłby) to czasownika 'sein', używany dla sytuacji hipotetycznych i grzecznych zwrotów.
czasownika 'sein' (z przegłosem); wypowiedzi hipotetyczne i grzecznościowe.
Uwaga
war (przeszły) vs. wäre (tryb przypuszczający). 'Das wäre schön' / 'Wäre es möglich, …?'.