Anerkennung w Niemczech: jaki poziom niemieckiego jest potrzebny

Mieć dyplom i móc z niego korzystać w Niemczech to dwie różne rzeczy. Anerkennung - formalne uznanie zagranicznych kwalifikacji - jest mostem między nimi, a w przypadku dużej grupy zawodów nie jest dobrowolne. Jeśli jesteś lekarzem, dentystą, farmaceutą, pielęgniarką, nauczycielem, prawnikiem lub psychoterapeutą, nie możesz legalnie pracować pod tym tytułem, dopóki niemiecki urząd nie uzna twoich kwalifikacji za równoważne albo nie wskaże, co musisz zrobić, żeby takie się stały. Jeśli jesteś programistą, ekonomistą, marketingowcem albo inżynierem mechanikiem bez chronionego tytułu, prawie na pewno w ogóle nie potrzebujesz uznania - pracodawca może cię zatrudnić na podstawie twojego CV.

Tym, co zaskakuje ludzi, jest język. Wizę dla wykwalifikowanego pracownika można dostać przy bardzo słabej znajomości niemieckiego. Sam zawód jest znacznie bardziej wymagający: B2 w większości zawodów medycznych, C1 do lekarskiej Approbation i coś bliskiego C2 w przypadku nauczycieli i prawników. W tej luce - między tym, czego wymaga urząd imigracyjny, a tym, czego wymaga izba zawodowa - większość planów po cichu przesuwa się o rok.

Zawody regulowane a cała reszta

Niemcy dzielą zagraniczne kwalifikacje na dwie ścieżki i wszystko w twojej procedurze zależy od tego, na której z nich jesteś.

Reglementierte Berufe (zawody regulowane) to te, w których ustawa zastrzega tytuł i wykonywaną działalność. Jest ich około 150. Na liście dominują zawody medyczne: Arzt, Zahnarzt, Apotheker, Psychotherapeut, Pflegefachfrau/Pflegefachmann, Physiotherapeut, Hebamme, Notfallsanitäter. Poza medycyną są to Lehrer, Rechtsanwalt, Steuerberater, Wirtschaftsprüfer, Architekt oraz - w zależności od Bundesland - chroniony tytuł Ingenieur. W ich przypadku uznanie jest prawnym warunkiem wstępnym. Bez Anerkennung nie ma pracy w zawodzie, i koniec.

Nicht-reglementierte Berufe obejmują większość kierunków studiów i większość zawodów z dualnego systemu kształcenia. Tutaj uznanie jest dobrowolne. Nadal może ci się przydać: Zeugnisbewertung z ZAB (zaświadczenie o porównywalności zagranicznego dyplomu ukończenia studiów, obecnie około 200 EUR) sprawia, że dyplom z Wietnamu czy Nigerii staje się czytelny dla niemieckiego działu HR, i może mieć znaczenie dla grup wynagrodzenia w układach zbiorowych sektora publicznego. Nikt jednak nie zabroni ci pracy jako analityk danych tylko dlatego, że go pominąłeś/-ęłaś.

Przydatny pierwszy krok, zanim cokolwiek wydasz: sprawdź swoją uczelnię i dyplom w anabin, publicznej bazie danych KMK o zagranicznych kwalifikacjach. Jeśli twoja uczelnia ma status H+, a twój dyplom oznaczono jako „entspricht”, wielu pracodawców zaakceptuje sam wpis w anabin i możesz pominąć Zeugnisbewertung.

Kto właściwie decyduje

W Niemczech nie ma jednego urzędu ds. uznawania kwalifikacji. Właściwy organ zależy od zawodu, a często także od Bundesland, w którym zamierzasz pracować.

• Dyplomy ukończenia studiów, zawody nieregulowane: ZAB (Zentralstelle für ausländisches Bildungswesen) w Bonn wydaje Zeugnisbewertung.
• Lekarze, dentyści, farmaceuci, psychoterapeuci: Approbationsbehörde lub Landesprüfungsamt danego Bundesland. Fachsprachprüfung przeprowadza Landesärztekammer lub Apothekerkammer.
• Pielęgniarki i inne zawody medyczne: krajowy urząd ds. zdrowia, w niektórych krajach związkowych Bezirksregierung lub Regierungspräsidium.
• Nauczyciele: Kultusministerium każdego Bundesland. Szesnaście ministerstw, szesnaście zestawów przepisów, a wymóg dwóch przedmiotów to miejsce, w którym większość zagranicznych nauczycieli odpada, zanim w ogóle dojdzie do rozmowy o języku.
• Prawnicy: Landesjustizverwaltung, poprzez Eignungsprüfung z prawa niemieckiego; prawnicy z kwalifikacjami z UE mają osobną ścieżkę na podstawie EuRAG.
• Zawody z dualnego systemu kształcenia: IHK FOSA dla zawodów handlowych i przemysłowych, Handwerkskammer dla rzemiosła.

Od wejścia w życie Anerkennungsgesetz (BQFG) w 2012 roku masz prawo do oceny kwalifikacji niezależnie od obywatelstwa i statusu pobytowego, a urząd musi wydać decyzję w ciągu trzech miesięcy od otrzymania kompletnych dokumentów. To ostatnie słowo ma ogromne znaczenie. Zebranie tłumaczeń uwierzytelnionych wykonanych przez beeidigter Übersetzer, apostille i dokumentacji programu studiów to zwykle to, co zajmuje sześć miesięcy, a nie sama decyzja. Na opłaty za decyzję o uznaniu zaplanuj mniej więcej 100-600 EUR, plus koszty tłumaczeń.

Częstym wynikiem nie jest ani tak, ani nie, lecz teilweise Gleichwertigkeit - częściowa równoważność. Dostajesz wtedy Defizitbescheid z listą braków i uzupełniasz je albo przez Anpassungslehrgang (nadzorowany okres adaptacyjny w niemieckim miejscu pracy), albo przez Kenntnisprüfung (egzamin z wiedzy po niemiecku, obejmujący brakujące treści). Oba odbywają się w całości po niemiecku i dlatego kwestia językowa nie jest sprawą poboczną.

Poziom niemieckiego wymagany w poszczególnych zawodach

To tabela, wokół której warto planować. Podane poziomy to powszechny standard w większości Bundesländer; zawsze potwierdź je we właściwym dla siebie urzędzie, bo ministerstwa zdrowia je zmieniają.

Dwie pozycje wymagają rozwinięcia. Fachsprachprüfung dla lekarzy to około 60-minutowy egzamin ustny w trzech częściach - wywiad z pacjentem, dokumentacja pisemna, przekazanie pacjenta innemu lekarzowi - a zdawalność za pierwszym podejściem wynosi w niektórych izbach około 60-70 procent. Sprawdza komunikację, a nie medycynę; kandydaci z doskonałą wiedzą kliniczną oblewają go właśnie z tego powodu. Szczegóły opisaliśmy w poradniku o Fachsprachprüfung.

W przypadku pielęgniarstwa hasłowe B2 ukrywa realne różnice: niektóre kraje związkowe akceptują ogólny certyfikat B2, inne wymagają Fachsprachprüfung specyficznej dla pielęgniarstwa, a pracodawcy prowadzący Anpassungslehrgänge często chcą, żebyś miał/-a praktyczne B2 już pierwszego dnia, a nie dopiero później. Słownictwo jest inne niż lekarskie - dokumentacja, planowanie opieki, przekazanie zmiany, godność pacjenta. Zobacz niemiecki dla pielęgniarek.

Wiza wymaga mniej niż praca

To najczęstszy pojedynczy błąd w planowaniu. Zgodnie z ustawą o imigracji wykwalifikowanych pracowników Chancenkarte wymaga niemieckiego na poziomie A1 albo angielskiego na poziomie B2. Anerkennungspartnerschaft - ścieżka, na której wjeżdżasz do Niemiec z ofertą pracy i kończysz procedurę uznania już po przyjeździe - wymaga A2. Niebieską Kartę UE można dostać zupełnie bez znajomości niemieckiego.

Całkiem możliwe jest więc legalne przebywanie w kraju, legalne zatrudnienie na umowie przejściowej i wciąż trzy poziomy CEFR dzielące cię od prawa do wykonywania zawodu. Pielęgniarka, która przyjeżdża z A2, musi dojść do B2, żeby zakończyć procedurę uznania; to zazwyczaj 500-700 godzin nauki dla większości uczących się, czyli od dziewięciu do osiemnastu miesięcy obok pracy zmianowej. Lekarz, który przyjeżdża z B2, nadal potrzebuje C1 z rejestrem klinicznym na dokładkę, co oznacza kolejne co najmniej 300-400 godzin.

Planuj wstecz od poziomu, którego wymaga izba, a nie w przód od poziomu, który zaakceptował konsulat.

Jak zbudować niemiecki, którego to naprawdę wymaga

Poziomy wymagane do uznania to bardziej problem słownictwa niż gramatyki. B2 oznacza mniej więcej 4000-5000 słów w aktywnym użyciu; C1 to 8000 lub więcej, a w zawodach regulowanych dochodzi do tego jeszcze warstwa specjalistyczna. Gramatyka też ma znaczenie, ale konstrukcje, na których ludzie potykają się na B2, to skończona lista - Konjunktiv II do zawodowej uprzejmości, Passiv i jego alternatywy do dokumentacji, szyk zdania w Nebensatz pod presją.

Do tego właśnie stworzono merke.me: pełny kurs A1-C2 oparty na harmonogramie powtórek rozłożonych w czasie, z natywnym nagraniem audio i zdaniami przykładowymi, dzięki czemu te 5000 słów przychodzi w kolejności, którą faktycznie zapamiętujesz, zamiast listy, którą czytasz w kółko. Biblioteka gramatyki obejmuje konstrukcje stojące za każdym poziomem, słownictwo zapewnia ilość, a kolokacje obejmują stałe połączenia wyrazowe, które odróżniają poprawne zdanie od naturalnego - to, co egzaminatorzy słyszą od razu. Cennik jest tutaj.

Gdzie uczciwie mówiąc nie jesteśmy najlepszym narzędziem: sam dzień egzaminu. Fachsprachprüfung i Kenntnisprüfung są ustne, interaktywne i odgrywane w formie scenek. Żadna aplikacja nie przećwiczy z tobą symulowanego pacjenta, który ci przerywa. Do tego warto zapłacić kilkaset euro za specjalistyczny kurs - zajęcia przygotowujące do Telc Deutsch B2-C1 Medizin albo lekcje indywidualne z lektorem, który sam był egzaminatorem - i zarezerwować go na ostatnie sześć do ośmiu tygodni. Wykorzystaj powtórki rozłożone w czasie, żeby przyjść na ten kurs z gotowym słownictwem i poświęcić drogie godziny na występ, a nie na słówka.

Zacznij tam, gdzie lukę da się zmierzyć

Zrób w tym tygodniu trzy rzeczy. Sprawdź swoją uczelnię w anabin. Napisz e-mail do właściwego urzędu w Bundesland, w którym zamierzasz pracować, i poproś o listę dokumentów na piśmie - tylko ta wersja jest dla niego wiążąca. Potem uczciwie zmierz swój obecny poziom i odejmij go od liczby z powyższej tabeli.

Ta różnica, wyrażona w poziomach CEFR, to twój prawdziwy harmonogram. Wszystko inne w procedurze uznania biegnie według cudzych terminów; język to jedyna część, którą możesz zacząć nadrabiać jeszcze dziś wieczorem. Wybierz talię na swoim poziomie i pozwól, by harmonogram zrobił resztę.