Pfeife
przegryw, niezdara (żartobliwo-pogardliwe; dosł. 'gwizdek/fajka')
Pochodzenie
Dosłownie 'Pfeife' to muzyczny lub sygnalizacyjny gwizdek/fajka; etymologicznie słowo wywodzi się przez średnio-wysoko-niemieckie 'pfīfe' i staro-wysoko-niemieckie 'pfīfa' od ludowej/klasycznej łaciny 'pipāre' (gwizdać, piszczeć). Potocznie i pejoratywnie Wiktionary objaśnia 'Pfeife' jako 'Versager' (nieudacznik), czyli osobę niekompetentną lub tchórzliwą ('być prawdziwą Pfeife'). Obelga jest łagodna i raczej kpiąca niż grubiańska.
Elementy składowe
Słowa w tym wyrażeniu
Przykłady
Der Schiri war eine Pfeife.
Sędzia był dziś naprawdę do niczego.