mega

super, naprawdę, niezwykle (wzmacniacz); także samodzielnie 'świetny'

Pochodzenie

„mega“ wywodzi się od starogreckiego „mégas“ (μέγας, 'duży, potężny, znaczący'). Jako przedrostek „mega-“ wzmacnia słowa do znaczenia 'wyjątkowo duży/wybitny' (megacool, megageil), a w nauce i technice oznacza milion razy jednostkę (megabajt, megawat). W języku potocznym i młodzieżowym „mega“ używane jest jako emocjonalny wzmacniacz - a także samodzielnie w znaczeniu 'świetny, fantastyczny'.

Źródło

Elementy składowe

Słowa w tym wyrażeniu

Przykłady

  • Das war mega, ich hab mich mega gefreut!

    Koncert był mega, mega się cieszyłem!