geil

„geil“ sięga przez średnio- i staro-wysoko-niemieckie „geil“ do germańskiego gaila- ('bujny, rozpustny, wesoły') i jest poświadczone od VIII wieku; leżący u podstaw praindoeuropejski rdzeń ghei- oznacza 'pragnąć, chcieć'. Znaczenie seksualne 'lubieżny' jest wtórne; istnieją też znaczenia techniczne (bujnie rosnące rośliny, przenawożona gleba). We współczesnym języku potocznym i młodzieżowym „geil“ jest uogólniane do znaczenia 'świetny, super, zajebisty'.